รูปเราตอนไปดาวกระจายที่สถานฑูตอังกฤษ คนตัวสูงที่หันหลังคือเจ้าน้องชายเรา
——————————————————————————–
ครอบครัวเรา พ่อ แม่ น้องชาย พี่เลี้ยงเรา และ เรา เป็นพันธมิตร มาหลายปีแล้ว และตามจริง
คือเชียร์พรรคประชาธิปัตย์มาตลอด ตามสไตล์คนปักษ์ใต้ที่รักพรรคนี้อย่างเหนียวแน่น
แต่หลังๆมานี้ที่พรรค ปชป ไม่ค่อยออกโรงมาทำอะไรมากในช่วงที่ผ่านมา ทำให้ความชอบ
ลดลงไปบ้าง แต่ก็ยังชอบมากกว่าทุกพรรคที่มี และก็ตอนที่เกิดรัฐประหารปี 49 บ้านเราก็
ไม่พอใจนัก เพราะเราก็ไม่ได้ชอบการปฎิวัติอยู่แล้ว (ยังงงว่าทำไมคนไทยหลายคน เอาดอกไม้
ไปให้ทหารซะงั้น) ตั้งแต่เดือนพฤษภาเป็นช่วงที่เรางานยุ่งมากๆ เพราะยกเลิกการจ้าง
ฟรีแลนซ์ไปคนนึงทำให้งานที่ออฟฟิศหนักขึ้นเป็นสองเท่า อยากไปร่วมกับพี่น้องบ่อยๆ
แต่ก็ปลีกตัวยากมาก เลย เราได้ไปร่วมแค่ไม่กี่วัน ส่วนใหญ่เราก็เลยเป็น “พันธมิตรหน้าจอ
คอมพิวเตอร์ ” มีแต่โอปอ น้องชายเราที่เข้ากลุ่มTGOเป็นคนแรกๆ และไปร่วมชุมนุมทุกวัน
พ่อก็ไปบ่อยๆ แม่เคยขอร้องไว้ว่า ให้น้องไปคนเดียวก็พอแล้ว เราไปบ้างได้แต่อยากให้เราอยู่
ช่วยงานแม่มากกว่า บ้านเรายังต้องดำเนินกิจการรต่อไปเพราะมันคือปากท้องของคนทั้งบ้าน
บ้านเราเป็นแฟน ASTV มาหลายปีแล้ว เราก็จะดูบ้าง เวลาอยากดูข่าว เพราะข่าวช่องอื่นมัน
เอียงไปทาง พปช.เหลือเกิน ดูแล้วรู้สึกอยากแหว่ะ จนวันที่ลุงสนธิแถลงว่าจะเริ่มเคลื่อนไหว
และเริ่มมาตั้งเวทีที่มัฆวานฯ เราก็ตามดูทางหน้าจอทุกวันทั้งวัน ตั้งแต่ตื่นนอน พอนั่งรถ
ไปทำงานก็ฟังวิทยุ ถึงออฟฟิศก็เปิดอินเตอร์เน็ทไปทำงานไปด้วยตลอด…อยากไปร่วมกับพี่น้อง
ทุกวันๆๆๆ จังเลย ….สู้ๆนะคะพี่น้องพันธมิตร ทุกท่าน รัฐบาลชั่วสมุนทักกี้ต้องตายไปจาก
ระบบการเมืองบ้านเราให้หมด แล้วลากตัวไอ้พวกหนีคดีทั้งหลายมาติดคุกให้ได้
*PS.“ดิฉัน” ติดต่อเข้ามาเรื่องชดใช้ค่าเสียหายและลงข้อความขอโทษให้เราแล้ว ดีใจมากๆ

เพื่อนๆ ที่รักน้องตุ๊กตาทุกคนคะ เพื่อนๆ รักเค้าเพราะอะไรคะ?
สำหรับเราตั้งแต่เล่นตุ๊กตาบาร์บี้จนถึงตอนนี้ที่เล่น พูลลิปและบลายธ์
เราเล่นเพราะเราชอบในความน่ารักสดใส ชอบที่พวกเค้าแต่งตัวสวย ถ่ายรูปก็ขึ้น
ทำให้เราที่ชอบถ่ายรูปอยู่แล้ว มีความสุขในการถ่ายรูปมากขึ้น
ก่อนหน้านี้ เราจะใช้เว็บ Flickr.com เป็นที่สำหรับเก็บ
ภาพถ่ายต่างๆที่เป็นฝีมือเราเอง (ไม่เคยเอารูปคนอื่นมาใส่เว็บตัวเอง
ถ้ามีก็จะใส่เครดิตตลอด) ภาพตุ๊กตาและของเล่นที่เราถ่ายแต่ละภาพ
กว่าจะได้ภาพสวยๆ มา มันก็ต้องใช้ทั้งการฝึกฝน ความพยายาม กว่าจะได้ภาพภาพนึง
พอเราเห็นว่าภาพน้องตุ๊กตาของเราสวยก็อยากแบ่งปันให้คนที่รักตุ๊กตาทุกคน
ได้ชื่นชมเค้าด้วย เราถึงได้โพสภาพถ่ายของเราขึ้นเว็บ ไม่เคยคิดว่าวันนึง
จะมาเจอเรื่องแย่ๆ ที่ทำให้เสียความรู้สึกและเกิดความรู้สึกว่า
ไม่อยากจะโพสรูปถ่ายของเราขึ้นเว็บอีกต่อไป……..
เมื่อประมาณต้นเดือนมี Contactในมัลติพลายของเราคนนึง
PMมาบอกว่าเค้าไปเจอรูปถ่ายน้องPullipของเราอัดกรอบขาย
ที่ร้านแถวสวนลุมไนท์ฯ ซึ่งแน่นอนว่าเราไม่เคยเอารูปไปอัดขาย
(โกรธมากแต่ยังไม่ได้จัดการอะไร เพราะไม่มีเวลาไปแถวนั้น)
มาวันนี้ปุ๋ม(Contactในมัลติพลายอีกคน)ก็โทรมาบอกว่าไปเจอ
รูปน้องBlytheกับน้องPullip ของเราในนิตยสาร “ดิฉัน” ฉบับเดือนนี้

เราตกใจมากเพราะไม่เคยมีทีมงานดิฉันอีเมล์หรือโทรมาติดต่อขอรูปจากเรา
ไปใช้อย่างแน่นอน…เรารีบไปตามหาดิฉันมาดูตอนแรกปุ๋มบอกว่า ลงเป็นรูปเล็กๆ อยู่ตรงมุมๆ
หน้าสุดท้ายของคอลัมน์ “ตุ๊กตาจ๋าข้ารักเจ้ายิ่ง” พอเราไปเปิดดูก็ปรากฏว่าเป็นภาพถ่าย
ฝีมือเราจริงๆ และเค้าคร็อปเอาส่วนที่เราใส่เครดิตชื่อเราออกไปซึ่งก็คือภาพนี้ค่ะ

เราเห็นในคอลัมน์นี้มีภาพบางภาพที่เราคิดว่าเป็นทีมงานนิตยสารถ่าย
แต่ภาพส่วนใหญ่น่าจะเอามาจากเว็บ Flickr.com (ซึ่งคนไทยใช้กันน้อย)
อันนี้คือลิงค์หน้าเว็บ Flickr.comของเราค่ะ http://www.flickr.com/photos/poppyw/
เราเลยเดาเอาว่าทีมงานน่าจะเข้าใจว่ารูปของเรานี้ เป็นของคนต่างชาติไม่ใช่คนไทยถ่าย
เลยโขมยกันซึ่งๆ หน้าแบบนั้น ถึงเค้าไม่ติดต่อเรามา แต่เค้าก็ควรอย่างยิ่งที่จะใส่
เครดิตให้เว็บไซต์เจ้าของภาพ ตามจรรยาบรรณ ของคนที่ทำหนังสือ
(เราก็ทำงานหนังสือเหมือนกันจึงรู้ดีว่า เรื่องนี้สำคัญมากมีสิทธิ์จะโดนฟ้องร้องได้นะคะ) อันนี้เราก็โกรธแล้ว…. แต่พอเปิดไปเปิดมาดันไปเจอสิ่งที่ทำให้ยิ่งโกรธมากๆๆๆๆๆๆ
อย่างให้อภัยไม่ได้คือเราโดนถึง 2 ภาพคือภาพตุ๊กตาบาร์บี้
ภาพใหญ่ที่สุดในคอลัมน์นี้เลยค่ะ (คร็อปเอาเครดิตออกเช่นกัน)

เคยมีภาพถ่ายตุ๊กตาของเราเอาไปลงในนิตยสารเหมือนกันแต่เค้าก็จะขอเราก่อน
และใส่เครดิตเป็นเว็บไซต์ของเราให้หรือบางครั้งก็ให้เงินตอบแทนด้วยซ้ำไป
เราจะไม่ว่าเลยถ้าเค้าเมล์มาขอรูปก่อนหรือถ้าจะให้เกียรติเจ้าของผลงาน
ก็ควรใส่เครดิตให้ก็ยังดีไม่ใช่จงใจเอาภาพไปใช้หาผลประโยชน์ แบบหน้าด้านๆ แบบนี้
(ตุ๊กตาบลายธ์ของชมพู่ก็มี ทำไมไม่ใช้ ตุ๊กตาบาร์บี้ตัวละไม่กี่บาท ไปซื้อมาถ่ายไม่ได้หรือไง
เกลียดที่คนไทยส่วนใหญ่ไม่ให้ความสำคัญกับเรื่องลิขสิทธิ์) ขอเตือนเพื่อนๆที่เอารูปขึ้นเว็บนะคะ
ย่อรูปให้เล็กๆ เข้าไว้ เซฟรูปให้มี quality ต่ำๆ ใส่เครดิตบนภาพให้ชัดๆ เอาให้ลบออกยากๆ
หรือระบุไว้ บนภาพเลยว่าห้ามใช้ไม่อยากให้มีใครมาเจอแบบเรา…วันจันทร์นี้เราจะ
โทรไปคุย กับบ.ก.ดิฉันว่าเค้าจะรับผิดชอบกับเรื่องนี้ยังไง…ถ้าเค้าไม่รับผิดชอบอะไรเลย…
เราก็มีทางที่จะเล่นงานเค้าเรียบร้อยแล้วค่ะ…เราจะไม่นิ่งเฉยกับเรื่องนี้แน่นอน!

(รูปแหวนครบรอบ 6 ปี)
————————————————————————–
เมื่อวันจันทร์เป็นวันครบรอบวันแต่งงานปีที่ 6 ของเรากับชายอ้วนค่ะ
และเป็นปีที่ 19 ที่ได้รู้จักกันและเป็นแฟนกัน…โห…นานมากเลยนะเนี่ย
เราได้ไปออกเดทกับชายอ้วนด้วยล่ะ(นานๆ ได้ออกเดทกันจริงๆจังๆ ซะที)
ไปคาราโอเกะ ดินเนอร์กันแบบชิลล์ แล้วก็ไปดูหนังเรื่องWalle-Eด้วย

หนังน่ารักมาก ใครยังไม่ได้ดูควรไปดูอย่างยิ่งหนังดีไม่แพ้แรททาถุยเลยล่ะ
*ชายอ้วนบอกว่า “แม้จะนานแต่ก็ยังรักไม่เปลี่ยนเลยนะ” หวานจนอ้วกเลย อิอิ

Koshien Stadium Photo By al-hayat
————————————————————————————————-
ช่วงหลังๆมานี้เล่นน้องBlytheใช้เงินหนักมาก ถึงจะพยายามตัดชุดขาย
หรือรับของมาขายบนเว็บ แต่ก็ได้แค่ลดค่าใช้จ่ายเท่านั้นเอง…เงินเก็บเริ่มร่อยหรอ
ความตั้งใจที่จะไปโตเกียวปลายปีเริ่มห่างไกลออกไปทุกที…จนชายอ้วนบ่นอุบว่า
ให้เก็บตังมั่งอย่าคลั่งตุ๊กตาเกินเหตุ….แหมๆ ก็เค้าชอบของเค้านี่…กลางเดือนนี้เรา
จะซื้อน้องBlythe รุ่น Samedi Marche Encore อีกตัวที่อยู่ในวิชลิสท์ระดับต้นๆของเราเลย
เป็นตัวแรกที่เห็นแล้วชอบ แต่ไม่มีปัญญาซื้อ…เพราะราคาเธอออกตัวแรงตั้งแต่เมื่อ 2-3 ปีก่อนแล้ว
บังเอิญไปเจอตัวนึงเป็นตัวโชว์ทำให้ราคาไม่แพงมากเลยตัดสินใจซื้อ…แล้วหลังจากได้ตัวนี้
ก็จะตั้งใจเก็บตังอย่างจริงจังอีกครั้ง….เพื่อให้ปลายปีที่จะไปเที่ยวกันมีเงินไว้มากพอ
ชนิดเที่ยวได้ชิลล์ๆ ไม่เจ็บตัวเพราะรูดบัตรเครดิตเยอะเกินไป…ส่วนชายอ้วนเธอลอยตัว
อยู่แล้ว เพราะปลายปีเค้าก็จะมีโบนัสถ้าได้ดีหน่อยก็แตะหลักแสน…เรามันไม่มีโบนัส ฮือๆ
ต้องขยันหาตังค์เอง…ใช้เงินคนละกระเป๋าก็งี้แหล่ะน้อ…เอ้าสู้ๆ เว้ย….โคชิเอ็งรอเราอยู่
จริงๆ แล้วไม่ได้จะไปโคชิเอ็งหรอกนะถึงจะชอบดูเบสบอลก็เหอะ…เราก็ว่าไปเรื่อยแหล่ะ…อิอิ
v
v
v
นี่หล่ะค่ะน้อง Samedi Marche Encore ชื่อย่อว่า SME

Photo By lace52000

งานหนักติดๆกันมาหลายเดือนแล้ว ทำให้เราเริ่มปวดหลังหนักขึ้นเรื่อยๆ
นวดเท่าไหร่ก็ไม่หาย ให้หมอจับเส้นลองจับเส้นดูก็ดีแค่ชั่วคราว พอต้องทำงาน
นั่งหน้าคอมต่อก็ปวดอีก บางวันปวดถึงขั้นต้องค่อยๆ เดินเลยอ่ะ
โอย…..เศร้าๆ จะตายมั้ยเนี่ย…..ออร์เดอร์สั่งตัดชุดน้องBlytheก็คาอยู่เพียบ
แทบจะหมดแรงเลยนะ อยากนอนพักยาวๆซักอาทิตย์จังเลย….ฮือๆๆๆ
ฺ————————————–

(รูปเรากับแม่ตอนไปเที่ยวราชบุรี ที่Nagaya)
พรุ่งนี้วันแม่ เรากับน้องชาย ตั้งใจจะช่วยกันล้างเท้าให้แม่เพื่อเป็นสิริมงคล
กับเราและน้องด้วยล่ะ แล้วก็จะพาแม่ไปกินข้าวร้านโปรดด้วย….ดีใจจัง
ที่วันแม่ได้อยู่กับแม่และครอบครัวด้วย เสียดายที่ชายอ้วนต้องทำงานหง่ะ
—————————
*ไอ้ทักกี้เปิดตูดไปกับพจจี้และลูกๆ ซะแล้ว…เลวบริสุทธิ์ทั้งโคตรจริงๆ!*

หลังจากกลับมาจากหัวหิน วันรุ่งขึ้นก็เป็นหวัดเลยจ้าาาาา เพราะวันก่อนกลับ
เราโดนละอองฝนปรอยๆ แล้วดันไม่ได้ใส่หมวกอ่ะ เลยได้ไข้หวัดกลับมาเป็นของฝากด้วย
เท่านั้นยังไม่พอเอาหวัดไปฝากให้ชายอ้วนติดเราไปอีกคน ถึงวันนี้ก็อาทิตย์นึงแล้วยังไม่หายเลยอ่ะ
1.เพราะต้องทำงานหนัก อยู่ในช่วงปิดเล่ม งานCLEOก็รุมเยอะเชียว
2.นอนน้อย ตี 1-2 ทุกวัน เพราะกลับไปบ้านก็ต้องนั่งเย็บชุดตุ๊กตาต่อ เนื่องจากออร์เดอร์เพียบ
3.ไม่ยอมอดน้ำแข็ง แถมยังกินน้ำน้อยอีก(อันนี้มันเป็นสันดานไปแล้ว หน้าเหี่ยวหมดแล้ว)
4.ลืมกินยาตลอดเลย….แล้วมันจะหายได้ยังไงเนี่ย…!
สั่งน้ำมูกจนจมูกแห้งลอกเป็นแผ่นๆ เลยอ่ะ ไอก็หนัก แต่มีไข้แค่นิดหน่อย
ขณะเขียนบล็อกนี้คือเป็นวันปิดเล่ม และยังไม่หายหวัด และยังคงกินน้ำเย็นอยู่ค่ะ
จะตายมั้ยเนี่ยชั้น….เฮ้อ!
ปล.ดีใจที่ใครบางคนโดนศาลตัดสินให้จำคุก 3 ปี
จะรอดูคดีอื่นๆต่อไป…เพี้ยง!ขอให้ติดคุกกันให้หมดทีเหอะ

เอารูปไปหัวหินกับชายอ้วนและกล้วยปิ้งมาให้ดูค่ะ พักกันที่บ้านอนันตศิลา
(เพราะเอาหมาไปพักได้ แค่จ่ายเพิ่ม 300 บาท) คราวที่แล้วไปเมื่อเดือนพฤษภาคม
ดันไปหลังวันมีคอนเสิร์ต Honda หาดเน่าสนิท เที่ยวนี้สบายมากๆ ไม่เจอฝน
ทะเลก็สวยฟ้าก็ใส แถมยังเอาน้องBlythe ไปถ่ายรูปกันครบ 4 สาวเลย
ปลาบปลื้มสุดๆ ชายอ้วนก็ดีใจได้พักร้อนกะเค้าซักที อาหารก็อร่อยทุกมื้อ
กลับมาถึงบ้านเราปวดขาเลย เพราะวิ่งเล่นกับกล้วยปิ้งเยอะมากๆ ได้ลองพัตกอล์ฟ
เล่นด้วย (ไม่เคยมาก่อน) ก็สนุกดีนะ พัตแบบตีทีเดียวลงตั้งหลายหลุมแน่ะ แห่ะๆ